Nie żyje Stanisław Terlecki, 29-krotny reprezentant Polski w piłce nożnej. Grał w jednej drużynie z Pele i Beckenbauerem. Przeżył 63 lata

Tomasz Ryzner
Stanisław Terlecki mógł zrobić wielką karierę. Niewiele jednak z tego wyszło...
Stanisław Terlecki mógł zrobić wielką karierę. Niewiele jednak z tego wyszło... Dziennik Łódzki
Udostępnij:
Pod koniec lat 70-tych należał do najlepszych skrzydłowych w Polsce. Był pewniakiem na Mundial 78 i 82. Pierwsze mistrzostwa zabrała mu kontuzja, drugie słynna afera na Okęciu. W Cosmosie Nowy Jork miał okazję pograć m.in. z Pele i Beckenbauerem, legendami światowego futbolu.

Urodził się 13 listopada 1955 w Warszawie. Piłkę zaczął kopać w stołecznym Polonezie (20 lat później grał w nim Wojciech Kowalczyk). W 1973 przeszedł do Gwardii Warszawa, a dwa lata później, po długich przepychankach, założył koszulkę ŁKS Łódź. W drużynie, w której występowali m.in. Jan Tomaszewski czy Mirosław Bulzacki, Terlecki grał do 1980.

Był w kadrze Jacka Gmocha, która szykowała się na Mundial w Argentynie. Terlecki miał zastąpić na lewej stronie Roberta Gadochę. Wiosną 1978 roku doznła jednak kontuzji kolana i nie zdążył się wykurować na czas.

Miał wielką szansę pojechać na mundial w Hiszpanii, ale pech znów go dopadł. W listopadzie 1980 roku znalazł się w grupie zawodników (także Zbigniew Boniek, Władysław Żmuda), którzy przed wylotem reprezentacji na zgrupowanie do Włoch (poprzedzało mecz eliminacji MŚ z Maltą) wstawili się u trenera Ryszarda Kuleszy za Józefem Młynarczykiem, kiedy ten na zbiórce pojawił się mocno „wczorajszy”.

Piłkarze polecieli do Włoch, potem wygrali z Maltą (2:0), ale po powrocie do kraju PZPN nałoży na nich kary dyskwalifikacji. Boniek i Terlecki dostali po roku. Koledzy Terleckiego pokajali się i szybko wrócili do kadry. Niepokorny z natury Terlecki karku przed działaczami nie zgiął. Dokończył historię na Uniwersytecie Łódzkim, ale pracy już nie obronił, ponieważ wyjechał do USA. Za Wielką Wodą grał w zespołach Golden Bay Earthquakes oraz słynnym New York Cosmos, w którym do emerytury dorabiał m.in. Pele czy Franz Beckenbauer.

Do Polski Terlecki wraz z rodziną wrócił w 1986 roku. Nadal świetnie grał. Występował w ŁKS-ie, Legii Warszawa, z którą zdobył dwa krajowe puchary. W 1990 zagrał 4 mecze w ŁKS-ie, a na koniec pograł Polonii Warszawa. Buty na kołku zawiesił w 1993 roku.
W sumie w reprezentacji w latach 1976–1980 rozegrał 29 spotkań i strzelił w nich 10 bramek, lecz 3 bramki w dwóch meczach nie zostały uznane ponieważ mecze nie były oficjalne. W 2006 napisał autobiografię "Pele, Boniek i Ja".

Bez powodzenia kandydował do Sejmu w 2001 z listy Ligi Polskich Rodzin i w 2007 z listy Polskiego Stronnictwa Ludowego oraz do sejmiku województwa mazowieckiego w 2006 z listy Wspólnoty Samorządowej Województwa Mazowieckiego. Miał czworo dzieci – synów Stanisława, Macieja, Tomasza i córkę Annę Marię. Maciej był także dobrym piłkarzem. Znajdował się w drużynie, która w 1993 roku zdobyła mistrzostwo Europy Under’16. W ekstraklasie zanotował 200 występów. Raz zagrał w pierwszej reprezentacji.

Dołącz do nas na Facebooku!

Publikujemy najciekawsze artykuły, wydarzenia i konkursy. Jesteśmy tam gdzie nasi czytelnicy!

Polub nas na Facebooku!

Dołącz do nas na Twitterze!

Codziennie informujemy o ciekawostkach i aktualnych wydarzeniach.

Obserwuj nas na Twiterze!

Kontakt z redakcją

Byłeś świadkiem ważnego zdarzenia? Widziałeś coś interesującego? Zrobiłeś ciekawe zdjęcie lub wideo?

Napisz do nas!

Wideo

Komentarze

Komentowanie zostało tymczasowo wyłączone.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie