Niesamowita historia! Bliźniaczki odnalazły się po 50 latach

Ks. Józef Brzostowski
O historii sióstr Ireny i Janiny TVP Rzeszów zrealizowała dokumentalny film. pt. "Powiedzieli - masz siostrę”. Będzie emitowany w przyszłym roku w TVP Polonia.
O historii sióstr Ireny i Janiny TVP Rzeszów zrealizowała dokumentalny film. pt. "Powiedzieli - masz siostrę”. Będzie emitowany w przyszłym roku w TVP Polonia. Archiwum
Irena żyje w USA. Janina w Polsce. Są bliźniaczkami. Nie wiedziały o swoim istnieniu przez 50 lat. Los sprawił, że się spotkały. - To cud - podkreślają zgodnie.

Najpiękniejszym dniem dla Ireny zawsze była Wigilia. Będąc dzieckiem, nie mogła doczekać się rozpakowania niespodzianek. Kiedyś dostała lalkę.

- Jak jej dasz na imię? - zapytała mama.
- Janina - odpowiedziała mała Irenka.
Matka zbladła. Zapanowała długa cisza.

Matka i córka nie przeżyją!

Irena Łukasiewicz wychowywała się w Detroit jako jedynaczka, ale zawsze czuła, że ma siostrę. Często z "nią" rozmawiała. Kupowała podwójne zabawki, nie wiedząc komu i dlaczego. Czy to były halucynacje? Jakaś niewytłumaczalna intuicja?

Urodziła się 1 kwietnia 1946 r. w niemieckich lagrach w Hohenfels. Jej matkę, jak wiele innych jeńców, niemieccy lekarze poddawali różnym eksperymentom. Dręczono ich wyrafinowanymi torturami. Specjalnie wytresowane psy poszarpały matce Ireny nogi.

Lekarz, który odbierał poród, orzekł: - Matka i córka nie przeżyją!
Los okazał się łaskawy. Przeżyły.

Kiedy zyskały wolność, popłynęły z wieloma polskimi emigrantami statkiem do Ameryki. Matka Ireny wspominała moment, kiedy dostrzegli ląd i Statuę Wolności. Płakali ze szczęścia. Dla nich była ona symbolem początku nowego życia.

Pierwsze kroki w Ameryce były trudne. Nie miały gdzie mieszkać, nie miały co jeść.
Przenosiły się z miejsca na miejsce. Wreszcie znalazły gniazdo w Hamtramck, dzielnicy Detroit. Przybywało tu tysiące polskich emigrantów.

Do dziś pani Irena wspomina ich dom. - Pamiętaj, jak się tu zgubisz, popatrz na wieże kościoła - przykazywała mama. - To znak, dzięki któremu przeżyjemy.

W jej pamięci pozostanie jeszcze jedno wydarzenie. Kiedyś, będąc już starszą dziewczynką, kupiła sobie dużego psa dobermana. Gdy go matka zobaczyła, zaczęła krzyczeć: - Po co kupiłaś, tak dużego psa! Czy ty wiesz, co one robiły ludziom w czasie II wojny światowej?!

Życie Ireny w Ameryce było wypełnione pracą, częstą zmianą mieszkań. Wyszła za mąż, założyła rodzinę.

Pewnego dnia ten naturalny bieg został nagle przerwany. Przez jeden tajemniczy telefon.

Pani ma siostrę

Był styczeń 1997 roku. Dzwonił ktoś do Ireny z Czerwonego Krzyża z Nowego Jorku. Głos w słuchawce powiedział: - Pani ma siostrę i to bliźniaczkę! Żyje w Polsce, jest zakonnicą.

Spadło to na nią jak grom z jasnego nieba. Polski Czerwony Krzyż odszukał jej siostrę i ustalił miejsce jej zamieszkania! Jej siostra ma na imię... Janina.

Dwie wiązanki konwalii

Środa popielcowa 1997 roku. Irena pierwszy raz dzwoni do bliźniaczki. Łamaną polszczyzną próbuje nawiązać rozmowę. Ale nie wiedzą o czym rozmawiać. Nie potrafią. Przeszkadzają łzy...

Jest kwiecień 1997 roku. Irena z mężem i rodziną godzinami czekają na lotnisku w Detroit na przylot bliźniaczki. Wokół kamery telewizyjne i tłum dziennikarzy.

To jest ich pierwsze spotkanie po 50 latach. W takich chwilach trudno cokolwiek powiedzieć. Jest wzruszenie, powitalny uścisk, parę zdawkowo rzuconych słów, milczenie. I dwie wiązanki konwalii. Bo - jak się okazuje - one obie bardzo kochają te kwiaty.

Gdy wreszcie drzwi domu Ireny zostają zamknięte przed fotoreporterami, mogą zostać tylko same. Teraz oddają się niekończącym się rozmowom, oglądaniu rodzinnych fotografii.

Doszukują się biologicznego ojca. Padają różne przypuszczenia. Kto nim był?

Przysięga na krzyż

Ale dzięki rozmowom Irena dowiaduje się o dramatycznych okolicznościach, jakie towarzyszyły ich narodzinom. Poznaje też niezwykłą historię swojej siostry.

Zostały poczęte ze zdrady małżeńskiej w obozie w Niemczech. Lekarz, który odbierał poród, przeznaczył zdrowszą dziewczynkę do adopcji. Wycieńczoną matkę z ledwie żyjąca Irenką pozostawił losowi.

Matka i adopcyjni rodzice przysięgli na krzyż o dochowaniu tajemnicy adopcji. Po wojnie Janina wraz z adopcyjnymi rodzicami pojechała do Polski. Najpierw zamieszkały w Kamieńcu Ząbkowickim, a później w Biernacicach.

Dzieciństwo upływało jej w wiejskiej sielance. Do momentu dramatycznego epizodu z sąsiadką. Wtedy to przybiegła ze szkoły rozpłakana, wołając od progu: - Ja nie jestem wasza! Jestem znajdą. Wyście mnie wzięli".

Adopcyjna mama spokojnym głosem zaczęła jej tłumaczyć: - Dziecko, znajda, to taki człowiek, który nie kocha nikogo i nie jest kochany. Ty jesteś i będziesz zawsze nasza.

Mamy radosną wiadomość!

To zapewnienie uspokoiło ją na dłuższy czas. Rodzice powiedzieli jej prawdę, kiedy miała 15 lat. Później nagle adopcyjna matka zmarła. Janina nie mogła się z tym pogodzić. Zaczęły się papierosy, alkohol i dziwne towarzystwo. Dopiero pamiętna rozmowa z ojczymem zmieniła jej życie:

- Dziecko, mama nam umarła - mówił spokojnym głosem. - Nie mamy już nikogo. A ty zaczęłaś żyć po swojemu. Jeśli będziesz miała tajemnice przede mną, to ja już tego nie przeżyje. Jeśli chcesz, to pal - dodał kładąc przed nią paczkę papierosów.

To była w życiu Janiny najlepsza lekcja pokory. Wstąpiła do zakonu sióstr pallotynek. Przybrała imię siostra Konsolata.

W zakonie przebywała już kilkanaście lat, kiedy ojciec ją poprosił, aby odszukała dokumenty potwierdzające jego pracę w niemieckich obozach. Śladów jego pobytu w lagrach zaczęła szukać zaprzyjaźniona rodzina w Niemczech.

Pewnego dnia zadzwonił telefon. Janina w słuchawce usłyszała głos: - Siostro, nie ma dokumentów potwierdzających pobyt ojca w Niemczech. Ale mamy radosną wiadomość. Siostra ma bliźniaczkę. My pomożemy ją odszukać!

Siostrze Konsolacie świat przewrócił się do góry nogami.

Ja jestem ojcem...

Matka Ireny i Janiny zmarła dwa lata przed spotkaniem sióstr. Zabrała tajemnicę do grobu. Od kogo więc miały się dowiedzieć o swoim ojcu?
Po kilkudziesięciu latach pobytu w zakonie Janina w końcu zadała adopcyjnemu ojcu dręczące ją pytanie:
- Tato, kim jest nasz ojciec?

Odpowiedział: - To ty nie wiesz? Ja jestem PRAWDZIWYM WASZYM OJCEM.
Po tylu latach skrzętnie ukrywanej tajemnicy okazało się, że ojciec adopcyjny Janiny jest biologicznym ojcem bliźniaczek.

Irena spotkała go po raz pierwszy, kiedy przyjechała do niego do domu do Polski. Wtedy wypowiedział pełne żalu i goryczy słowa:
- Córko, co ja zrobiłem...

To nasze mamy wyprosiły

Dla bliźniaczek fakt odnalezienia po pięćdziesięciu latach jest cudem. Narodzone wśród wojennej zawieruchy, rozdzielone przez ocean, nie wiedziały o swoim istnieniu... A jednak się odnalazły.

Ich przypadek trafił na pierwsze strony gazet. Brały udział w wielu programach telewizyjnych. Zaproszone je do Instytutu Bioetyki w Nowym Jorku. Badania DNA potwierdziły, że są bliźniaczkami jednojajowymi.

W Detroit przy grobie biologicznej matki przytulone głowami do siebie mówiły:
- Mama Maria umarła, mama Teresa nie żyje. One są w niebie. Z nieba prosiły - wy musicie się odnaleźć!
Tak też się stało.

FLESZ: Kiedy będzie wiosna? Zwierzęta dają sygnały.

Wideo

Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych”i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Komentarze 18

Ta strona jest chroniona przez reCAPTCHA i obowiązują na niej polityka prywatności oraz warunki korzystania z usługi firmy Google. Dodając komentarz, akceptujesz regulamin oraz Politykę Prywatności.

Podaj powód zgłoszenia

A
AM

:D Felicjan...to, że istnieją rzeczy, które nie mieszczą się w Twojej głowie, jest faktem...Twój mózg jest w stanie ogarnąć kapelusz, a nawet byle jaka czapka, a Ty chcesz w nim pomieścić histrorie ludzi...nie zmieści się, nie ma szans...

Zadziwiające im ludziom wydaje się, że są bardziej inteligentni, tym bardziej są niemądrzy...

Ta historia naprawdę się wydarzyła. :)

K
KAKA

Już dawno (około 10 lat) temu o ich odnalezieniu był program Ewy Drzyzgi. Obie panie uczestniczyy w tym programie. Ale nasze NOWINY jak zwykle
są opóźnione w .............

~gosc~

Ludzie wy nie macie pojecia co wy w ogole piszecie o tym artykule .Odnalezc swoja siostre po 50 latach to jest najwspanialsza chwila w zyciu były oddzielone przez tyle lat ale dzieki ludziom dobrej woli odnalazły sie i to jest najwazniejasze.A wy piszecie takie bzdury postawcie sie na miejscu s.Consolaty wiem ze było jej trudno ale wkoncu odnalazły sie .Wiem ze siostra Consolata jeszt szczesliwa teraz jest to osoba o bardzo dobrym sercu;) Takie komentarze jak wasze powinny byc usuwane przez administratora

y
you
W dniu 26.12.2009 o 16:14, Vis napisał:

Feluś uważaj żeby kiedyś właściciel tego pięknego głosiku nie pogadał sobie z tobą. Pozdro. Masz tu linka :www.youtube.com/watch?v=6kqlM0TNQDQ



cóż, choroba psychiczna jest okrutna. odziera z godności bardziej niż fizyczne upośledzenie.
V
Vis

Feluś uważaj żeby kiedyś właściciel tego pięknego głosiku nie pogadał sobie z tobą. Pozdro.
Masz tu linka :www.youtube.com/watch?v=6kqlM0TNQDQ

F
Felicjan

Artykuł jak "Kevin sam w domu" taki swiąteczny bzdetu bzdetu z domieszką katolstwa i taniego cudu rodem z sokółki ;-) Kiedy wreszcie klerycy załapiecie ze takie tanie opowiastki nie wzbudzają waszego poparcia a jedynie politowanie - rozumiem ze bieda i brak wykształcenia to dla was woda na młyn bo nikt rozumny nie uwierzy w niebo i piekło ale nie przeginajcie juz pały bo podcinacie tę gibką gałązkę najikiej wisi cały ten czarny ruch ...po prostu dajcie spokój ...tak jest bezpieczniej dla was

h
hesus
W dniu 26.12.2009 o 12:04, ks. napisał:

Ludzie! Ja znam s. Konsolatę bardzo dobrze. Była u mnie na parafii. Niedawno została przeniesiona i wiem, że to prawda. To jest niesamowite i piękne.



Konsoleta konsoletą ale jak już księża piszą w nowinach to ja przestaję je czytać i kupować.
i to wyjaśnia dlaczego język tego "artykułu" jest taki drętwy, nudny i mentorski.
k
ks.

Ludzie! Ja znam s. Konsolatę bardzo dobrze. Była u mnie na parafii. Niedawno została przeniesiona i wiem, że to prawda. To jest niesamowite i piękne.

c
cardwell
Jestes glupkiem i prostakiem. Nie wypowiadaj sie.
[/quote
Głupi jest ten co uwierzy w takie bzdury:)
E
EMB

Wzruszajace i piekne...
Zycie "pisze" najciekawsze powiesci.

G
Gość
W dniu 25.12.2009 o 21:30, RamzesRZ napisał:

jak to są bliźniaczki to ja jestem bogiem.



Przyjrzyj sie lepiej. Sa identyczne. (Z tym "bostwem" to nie przesadzaj, bo robisz z siebie idiote).
G
Gość
W dniu 25.12.2009 o 23:39, cardwell napisał:

ja pier....kto takie bzdury wymyśla:)?



Jestes glupkiem i prostakiem. Nie wypowiadaj sie.
c
cardwell

ja pier....kto takie bzdury wymyśla:)?

~gość~

może i jesteś bogiem, ale jeśli nie wiesz, że bliźniaki mogą byc dwujajowe no to Twoje cudowne bóstwo zawiodło

ż
życzliwa

Bolesne ale Piękne....

Dodaj ogłoszenie

Wykryliśmy, że nadal blokujesz reklamy...

To dzięki reklamom możemy dostarczyć dla Ciebie wartościowe informacje. Jeśli cenisz naszą pracę, prosimy, odblokuj reklamy na naszej stronie.

Dziękujemy za Twoje wsparcie!

Jasne, chcę odblokować
Przycisk nie działa ?
1.
W prawym górnym rogu przegladarki znajdź i kliknij ikonkę AdBlock. Z otwartego menu wybierz opcję "Wstrzymaj blokowanie na stronach w tej domenie".
krok 1
2.
Pojawi się okienko AdBlock. Przesuń suwak maksymalnie w prawą stronę, a nastepnie kliknij "Wyklucz".
krok 2
3.
Gotowe! Zielona ikonka informuje, że reklamy na stronie zostały odblokowane.
krok 3