Miód dobry na wszystko

Wanda Mołoń
- Najdroższy, ale i najszlachetniejszy jest miód spadziowy - mówi Franciszek Hulak, który ma pasiekę w Krempnej na terenie Magurskiego Parku Narodowego.
- Najdroższy, ale i najszlachetniejszy jest miód spadziowy - mówi Franciszek Hulak, który ma pasiekę w Krempnej na terenie Magurskiego Parku Narodowego. Fot. Tadeusz Poźniak
Wzmacnia odporność i neutralizuje toksyny. Jeden ul może odebrać chleb dziesięciu lekarzom - głosi ludowe porzekadło.

Aby zachował właściwości lecznicze, temperatura wody, w której go rozpuszczamy nie powinna przekraczać 40 stopni C. Napój przygotowany wieczorem, rano będzie najwartościowszy. Miód zawiera ogromne bogactwo minerałów i aż 21 pierwiastków m. in. wapń, żelazo, potas, magnez, fosfor oraz enzymy, inhibiny i kwasy organiczne, które w dużej mierze decydują o właściwościach leczniczych miodów. Najwięcej związków mineralnych zawierają miody ciemne.

Jedz go z razowcem

Miód powinien być składnikiem codziennej diety. Krystyna Dziewit z Zespołu Szkół Gospodarczych w Rzeszowie zachęca, by jeść go podczas choroby i rekonwalescencji.

- Przy chorym gardle miód powinien być jak najdłużej przetrzymywany w górnym odcinku przewodu pokarmowego, dlatego spożywajmy go z produktami dłużej trawionymi, z chlebem razowym, surówkami warzywnymi, twarogiem, a nawet mięsem.

Aby jak najlepiej wykorzystać lecznicze właściwości miodu spożywajmy go w postaci roztworu wodnego - łyżeczka miodu na 3/4 szklanki przegotowanej wody, rozpuszczone na 10-12 godzin przed wypiciem, aby uaktywniły się biokatalizatory. Pijemy na czczo, małymi łyczkami. Niemowlętom można podawać 7 g miodu dziennie, dzieciom od 6-10 lat ok. 50 g dziennie, a dorosłym 50-100 g.

Lepiej rosną, rzadziej chorują

Miodowa dieta wskazana jest szczególnie dla niemowląt i dzieci oraz rekonwalescentów i osób przemęczonych. Dzieci jedzące miód mają lepszy apetyt, szybciej rosną i rozwijają się, rzadziej chorują. Naukowcy zalecają go przy zaburzeniach układu trawiennego, ponieważ nie zakwasza organizmu, łagodzi ostrą fermentację, ułatwia przyswajanie tłuszczów.

W wielu krajach lekarze zalecają miód przy schorzeniach wrzodowych żołądka i dwunastnicy, dolegliwościach wątroby, zapaleniu nerek i pęcherza moczowego.
Krystyna Dziewit podpowiada, by podjadać miód w stresie, nerwicy, przy nadmiernej pobudliwości i bezsenności (łyżkę przed snem). Miód potrzebuje cierpliwości, działa powoli, wymaga długiego okresu spożywania. Ale warto.

Może uczulać

Nie ma działań ubocznych, chociaż niekiedy może uczulać. Wedle znawców, uczulenia może wywoływać pyłek, który w minimalnych ilościach znajduje się w miodzie.

Ponieważ miód łatwo wchłania wilgoć i zapachy, przechowujmy go w hermetycznie zamykanych, szklanych naczyniach. Unikajmy miejsc nasłonecznionych, bo rozpadnie się wiele biologicznie czynnych substancji. Każdy miód musi krystalizować się (krystalizacja nie świadczy o zafałszowaniu miodu cukrem).

Wideo

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie